سایت دانش آموزان قره چپق

سخن بزرگان :

جدید ترین مطالب
آخرین مطالب سایت
کانال تلگرام سایت تبليغات در سایت تبليغات در سایت تبليغات در سایت

پژوهشی درباره ی سرعت یادگیری

پشتکار و تمرین مداوم، رمز موفقیت افراد، به ویژه ورزشکاران و محصلان، دانسته می‌شود.

با وجود این، پژوهش‌های متعددی این موضوع را رد می‌کنند! از گروهی از کودکان 8 ساله که در کلاس ورزش خود، لوبیابازی می‌کردند، خواسته شد که در یک پژوهش شرکت کنند. گروهی از آنها قرار شد که لوبیاهای خود را در سطل‌هایی پرتاب کنند که یک متر با آن‌ها فاصله داشت. گروه دوم هم به تمرین روی سطل‌های نیم متری و 5/1 متری پرداختند. این تمرین 12 هفته ادامه یافت و پس از آن زمان امتحان فرارسید.

در روز امتحان، از همه کودکان خواسته شد که برای پرتاب لوبیا در سطل‌هایی با فاصله 1 متری با یکدیگر رقابت کنند. نتیجه آن بود که کودکان تمرین کرده روی سطل‌های نیم و یک و نیم عملکرد بهتری نسبت به کودکانی داشتند که 12 هفته را به تمرین روی فاصله 1 متری گذرانده بودند. اما چرا چنین نتیجه‌ای به دست آمده است؟ اجازه دهید پاسخ این سوال را پس از بررسی شیوه یادگیری انسان‌ها بررسی کنیم.

 

تمرین انبوه وز یاد

بیشتر ما باور داریم که یادگیری زمانی بهتر خواهد بود که شما با یک هدف مشخص و تنها برای یادگیری و بهبود یک موضوع خاص به تمرین بپردازید. فلسفه «تمرین، تمرین، تمرین» هم به همین موضوع اشاره دارد و قصد دارد موضوعی خاص را ملکه ذهن کند. اعتماد داشتن به نتیجه‌بخشی تمرین‌های متمرکز و مکرر تا زمان تثبیت‌شدن آنها در حافظه بسیار فراگیر است. معلمان، ورزشکاران، مربیان شرکت‌ها و دانش‌آموزان از این روش استفاده‌های فراوانی می‌کنند. پژوهشگران این نوع از تمرین را «تمرین انبوه[1]» می‌نامند. در این روش، بهبود یادگیری و افزایش تسلط یادگیرنده­ها روی مطالب آموزشی به شدت ملموس است و می‌توان تفاوت‌ها را لحظه به لحظه مشاهده کرد. با این حال، بر خلاف آنچه با چشمان خود می‌بینیم، حقیقت چیز دیگری است.

اگر یادگیری را شامل دو بخش «آموختن» و «یادآوری» بدانیم، آنگاه تمرین انبوه تنها در بخش اول به افراد کمک می­ کند. اینکه یک موضوع را با چه سرعتی بیاموزیم، ارتباطی با آن ندارد که در آینده چگونه آن را به یاد بیاوریم. از طرف دیگر، از این دانش باید بتوان در مواقع مورد نیاز استفاده کرد و استفاده عملی از آن در بخش­های مختلف زندگی بسیار حیاتی است. به طور کلی سرعت آموختن در تمرین انبوه بسیار زیاد است اما سرعت فراموشی پس از آن هم بیش از حد است. اگر بین تمرین‌ها فاصله زمانی انداخته شود، بازآموزی­ های دوره­ای در آن اعمال شود و در نهایت موارد آموزشی متنوع گردند، این مشکل تمرین انبوه از بین می­ رود. در این صورت سرعت یادگیری کاهش می ­یابد و فرد یادگیرنده سرعت پیشرفت موجود در تمرین انبوه را تجربه نمی ­کند، اما به دلیل تلاش شناختی بیشتر در فرایند یادگیری، دانش اکتسابی در آینده بهتر یادآوری می­شود و استفاده عملی از آن هم امکان­پذیرتر خواهد بود.

نکته جالب آنجا است که در پژوهش­های صورت گرفته روی تمرین انبوه و تمرین زماندهی شده، با وجود نتایج بهتر شیوه یادگیری اصلاح شده (نسبت به تمرین انبوه)، باز هم مشارکت­ کنندگان متوجه پیشرفت کار خود نمی­ شدند: آنها اعتقاد داشتند که مواد آموزشی را در زمان تمرین انبوه بهتر یاد گرفته ­اند. شاید به همین دلیل است که رواج گسترده و غیرمنطقی تمرین انبوه را در هر جایی می­ توانیم مشاهده کنیم.

 

منبع: کتاب Make It Stick

[1] Massed practice